Kerîm

• 1. Allahü teâlânın Esmâ-i hüsnâsından (güzel isimlerinden). Kudreti (gücü) var iken affeden, vâd ettiğini yapan, vermesi ve ihsânı (lütfu) bol olan, ümîd edilenin üstünde olan, ne kadar verdiğini ve kime verdiğini hesâb etmeyen, kendisine sığınanı koruyan ve isteyeni zenginleştiren.

Allahü teâlâ, âyet-i kerîmede meâlen buyurdu ki:

Ey (öldükten sonra dirilmeyi inkâr eden kâfir) insan! Kerîm olan Rabbine karşı seni aldatan ne? ("Dilediğini yap; çünkü Rabbin kerîmdir. Kimseyi azâba uğratmaz, cezâda acele de etmez" diyen şeytan mıdır?).

Ey Allah'ım! Sen affedicisin, Kerîmsin, affı seversin, beni affeyle.

Allahü teâlâdan yüksek dereceler isteyin. Zîrâ O, kerîmdir.

• 2. Muhterem, cömert, büyük zât. Herkese faydalı işleri yapmak.

Kerîmler ile yapılacak her iş kolay olur.

Kerîmler sofrasında ehil ile nâ-ehil aynıdır. Yâni kâbiliyetli olanlarla kâbiliyetsizler aynıdır.