Tîn Sûresi

Kur'ân-ı kerîmin doksan beşinci sûresi.

Tîn sûresi Mekke'de nâzil oldu (indi). Sekiz âyettir. Tîn, dağ adı veya incir demektir. Sûrede dört şeye yemîn edildikten sonra, insanoğlunun yaratılışı, kâinâtın en güzel yaratığı olduğu, buna rağmen günâh ve isyânı yüzünden aşağıların aşağısı hâline geldiği bildirilmektedir.

Tîn sûresinde meâlen buyruldu ki:

Biz insanın rûhunu, güzel bir sûrette yaratıp, sonra en aşağı dereceye indirdik.

Kim Tîn sûresini okursa, sağ olduğu müddetçe Allahü teâlâ ona (dünyâda) yakîn ve âfiyet verir. Vefât ettiği zaman da bu sûreyi okuyanların adedince sevâb verir.