Ebül-Hüseyn bin Semûn

Birgün Bağdadda, minberde vaz veriyordu. Minberin önünde oturanlardan biri uyudu. İbni Semun hemen susdu. Uyandığı zeman (Resulullahı rüyada gördün değil mi?) dedi. Evet gördüm dedi. (Seni uyandırıp da, tatlı rüyanı yarıda bırakmamak için susdum) buyurdu. Zahid olmağı, dünyaya gönül bağlamamağı söylüyorsun, kendin yeni, şık giyiniyorsun ve çeşidli yemekler yiyorsun dediklerinde, Allahü tealayı, islamiyyetin emr etdiği gibi bilen kimseye, dünya malı zarar vermez buyurdu. (Allahü tealanın adı bulunmıyan söz, kıymetsizdir. Allahü tealayı hatırlamadan susmak, boşuna vakt geçirmekdir. İbret almadan bakmak faidesizdir) buyururdu. 387 [m. 997] senesinde vefat etdi. Evinin bağçesine defn edildi. Otuz dokuz sene sonra kabristana nakl etmek icab etdi. Kefeni hiç solmamış, yepyeni görüldü.