Enbiya Suresi

Kur'an-ı kerimin yirmi birinci suresi.

Mekke'de nazil oldu (indi). Yüz on iki ayet-i kerimedir. Sure, bazı peygamberlerden (İbrahim, İshak, Lut, Süleyman, Davud, Eyyub, Yunus ve Zekeriyya aleyhimüsselam) ve bunların kavimlerini imana davet etmeleriyle ilgili hususlardan bahsettiği için bu adı almıştır. Enbiya suresinde diğer belli başlı konular, Allahü tealanın birliği, öldükten sonra dirilme ve ahiret hayatına dair hükümlerdir.

Enbiya suresinde Allahü teala mealen buyurdu ki:

Allah'tan başka bir ilah (yani bir tanrı) daha bulunsaydı, alemdeki nizam (düzen)bozulur, karma karışık olurdu.

Kıyamet günü adalet ölçüsünü ortaya koyarız. Kimseye bir zulüm yapılmaz. Hardaldanesi kadar iyilik eden karşılığına kavuşur. (Ayet: 17)(Ey habibim Muhammed aleyhisselam!) Seni alemlere rahmet, iyilik için gönderdik.