Fenâ-i Nefs
İnsanın kendine ve başkalarına bağlılığının kalmaması. Benliği unutup, bırakması. Yâni Allahü teâlâdan başka hiç bir şeyi bilmemesi ve sevmemesi.
Fenâ-i nefs mertebesinde, mahlukların düşüncesi de dimağdan gider, kaybolur.
Fenâ-i kalbden sonra fenâ-i nefs, sonra itmi'nân-ı nefs, sonra İslâm-ı hakîkî hâsıl olur.
Fenâ fiş-şeyh, hakîkî fenânın başlangıcıdır.
Kaynak: Dînî Terimler · Ansiklopedi · 1 dk okuma
Bölüm: Ansiklopedi