Havf ve Reca

Havf gençlikte, reca yaşlılıkta çok olmalıdır.

Havf ve reca, kul itaat halini bırakıp benlik sevdasına düşmesin diye nefsi bağlayan iki yulardır.

Kalb de daima havf bulunmalıdır. Havf azalır da reca çoğalırsa, kalb bozulur. Çünkü havf, kalbdeki arzuları yakar, dünya sevgisini çıkarır.

Hazret-i Ömer buyurdu ki: Bütün insanların Cehennem'e, bir kişinin Cennet'e gireceğini söyleseler, umarım ki o bir kişi ben olurum; aksine bütün insanların Cennet'e, bir tek kişinin Cehennem'e gideceğini söyleseler, korkarım ki o kişi ben olurum. İşte havf ve reca böyle olmalıdır.