İman-ı Hakiki

Iman-ı hakikinin alameti, gevşeklik ve tembellik olmadan İslamiyet'in emirlerini kolayca yapma ve yasaklarından kaçınma halinin hasıl olmasıdır.

Iman-ı hakikiye sahib olan kimse, bütün alem yani dünyadaki insanlar bir araya gelse, Allahü tealayı inkar etseler, o, inkar etmez ve kalbine asla şek ve şüphe gelmez. Onun imanı, enbiya (peygamberler) imanı gibidir. Böyle iman, iman-ı taklidi ve iman-ı istidlaliden üstün ve kıymetlidir.

Tasavvuf yolunda ilerlemekten, nefsi ve kalbi kötülüklerden ve kötü düşüncelerden temizlemekten maksat; manevi afetleri (tehlikeleri) gidermek, kalbi manevi hastalıklardan kurtarmaktır. Bekara suresindeki;

Kalblerinde hastalık vardır" mealindeki dokuzuncu ayet-i kerimede bildirilen hastalık tedavi edilmedikçe iman-ı hakiki ele geçmez. Bu afetler var iken elde edilen iman, imanın suretidir.