İman-ı Kamil
Olgun iman. Mü'minlerin ibadet ederek Allahü tealanın emirlerini yapıp, haramlardan kaçınmak suretiyle, parlayan, kuvvetli ve olgun imanı. En üstün derecedeki iman.
Bir kimse kendi istediğini din kardeşi için de istemedikçe, imanı kamil olmaz.
Imanın kamil (olgun) veya noksan olması, ibadetlerin çok ve az olması demektir. İbadet çok olunca, iman-ı kamile kavuşuldu denir.
İbadetleri, Allahü tealanın beğendiği şeyleri yapmakla iman cilalanır, nurlanır, parlar, yani iman-ı kamil olur. Haram işleyince bulanır. O halde çoğalmak ve azalmak, amellerden, işlerden dolayı imanın cilasındadır. Kendisinde değildir. Bazıları cilalı, parlak imana çok dedi ve parlak olmayan imandan daha çoktur dedi. Bir hadis-i şerifte;
Ebu Bekr-i Sıddik'in imanı bu ümmetin hepsinin toplamından daha ağırdır" buyruldu. Bu da imanın nuru parlaklığı bakımındandır. Fazlalık aslda, özde değil, sıfatlardadır.
Iman-ı kamil sahibi; güzel ahlaklı ve ev halkına lütfu, ihsanı, şefkati çok olan kimsedir.
Kaynak: Dînî Terimler · Ansiklopedi · 1 dk okuma
Bölüm: Ansiklopedi