Zeyd bin Harise

Resulullaha hediyye etdi. O zeman sekiz yaşında idi. Resulullah “sallallahü aleyhi ve sellem” azad edip, evlad edindi. Babası yıllarca oğlunu aramış, haber alınca Mekkeye gelip oğlunu istemişdi. Resulullah, (Çocuğun reyine bırakalım. Kimi isterse, onun olsun) buyurdu. Zeydi getirip sordular. Benim anam babam budur diyerek, Resulullahın yanından ayrılmak istemedi. Resulullah, bunun üzerine, (Zeyd benim oğlumdur) buyurdu. Babası ve amcası, sevinip geri döndüler. İlk iman edenlerdendir. Bütün gazalarda kahramanlık gösterdi. Resulullah, Zeydi, kendi azadlısı Ümm-i Eymen ile nikahladı. Üsame tevellüd etdi. Sonra, Resulullah kendi halası Ümeymenin kızı Zeyneb bint-i Cahşı da, Zeyde nikah etdi. Zeyd, Zeynebin riayetine kadir olamayıp, hicretin üçüncü [3] senesinde, arzuları ile ayrıldılar. Hicretin sekizinci [8] senesinde, Şam civarında Mute denilen yerde üçbin islam askeri, yüzbinden ziyade ve tam techizatlı rum ordusu ile cihad ederken kumandan idi. Şehid oldu. Yerine Cafer bin Ebi Talib kumandayı ele aldı. O da şehid oldu. Sonra sancağı Abdüllah ibni Revaha eline aldı. O da şehid oldu. Sonra Halid bin Velid, kumandan oldu. Ansızın hücum etdi. Elinde dokuz kılınc kırıldı. Düşman bozuldu. Resulullah, Medinede Mescidinde, bu hali görüyor. Eshabına haber veriyordu. Eshabının şehid olduğuna çok üzüldü. Zeydden başka hiçbir Sahabinin ismi, Kuran-ı kerimde açıkca bildirilmemişdir. Zeyd beyaz, güzel idi. Üsame ise esmer idi. Çünki, Ümm-i Eymen, Resulullaha annesinden miras kalan habeşi cariye idi.