Zeyneb bint-i Cahş

Iman etmediği için, Cahş denildi. Zeyneb ilk iman edenlerdendir. Resulullah “sallallahü aleyhi ve sellem” bunu, önce, oğulluğu olan Zeyd bin Hariseye nikah etdi. Zeyd, Zeynebin hakkını gözetemediğinden, hicretin üçüncü [3] senesinde ayrıldılar. Resul “aleyhisselam” nikah etmek istedi. Zeyneb bunu işitince, sevincinden iki rekat nemaz kılıp, (Ya Rabbi! Senin Resulün beni istiyor. Eğer Onun zevceliği ile şereflenmemi takdir buyurdun ise, beni Ona sen ver!) diye düa etdi. Düası kabul olup, Ahzab suresinin, (Zeyd, onun hakkında istediğini yapdıkdan sonra [yani Zeynebi boşadıkdan sonra], biz, onu sana zevce eyledik), meal-i şerifinde olan otuzyedinci ayeti nazil oldu. Zeynebin nikahını Allahü teala yapdığı için, Resulullah “sallallahü aleyhi ve sellem” ayrıca nikah yapmadı. Hazret-i Zeyneb “radıyallahü anha” bununla her an öğünür ve her kadını babası evlendirir. Beni ise, Allahü teala nikahladı, derdi. O zeman otuzsekiz yaşında idi. Hicretin yirminci [20] yılında, elliüç yaşında vefat etdi. Hayrı, ihsanı, sadakayı pek çok severdi. El işlerinde de mahir idi. İşlediği şeyleri ve eline geçen herşeyi akrabasına ve fakirlere verirdi. Hatta, halife Ömer “radıyallahü anh” Ezvac-ı Mutahheratın herbirine onikibin dirhem verirdi. Bu, alır almaz hepsini sadaka eder, dağıtırdı. Resulullahdan sonra, Zevcat-i tahirat arasında, en önce vefat eden budur. Hazret-i Aişe, bunu çok medh ve sena eyledi. (Zevcelerim arasında, bana en önce kavuşacak olanı, eli uzun olanıdır) hadis-i şerifi, bunun önce vefat edeceğini haber vermişdi. Çünki, en çok sadaka veren bu idi. Fransız edebsiz şairi Volter, Resulullahın “sallallahü aleyhi ve sellem” hazret-i Zeynebi “radıyallahü anha” zevceliğe kabul buyurmasını, tarihlere, vaka ve haberlere taban tabana zıd ve uydurma, alçak iftiralarla, şir düzerek bir tiyatro kitabı yazmışdır. Edebiyyat ve fikr adamına yakışmıyan bu çirkin, iğrenç yazısı, kendisini aforoz etmiş olan, büyük düşmanı papanın hoşuna gitmiş, kendisini okşayıcı mektub yazmışdır. Müslimanların halifesi, sultan ikinci Abdülhamid han, bu piyesin sahnede oynatılacağını işitince, Fransa ve İngiltere hükumetlerine ültimatom vererek hemen önlemiş, bütün insanlığı, yüz kızartıcı, aşağılıklardan kurtarmışdır.