Ali
Resulullahın amcası olan Ebu Talibin oğlu idi. İslam halifelerinin ve Cennetle müjdelenen on kişinin dördüncüsüdür.
Resulullahın damadıdır. Ehl-i beytin birincisidir. Hicretden yirmiüç yıl önce Mekkede tevellüd etdi. On yaşında iken iman etdi. Bütün gazalarda kahramanlıklar gösterdi. Yalnız Uhudda onaltı yerinden yaralandı. Otuzbeş [35] senesinin Zilhicce ayında halife oldu. 40 [m. 660] da, Ramezan-ı şerif ayı onyedinci Cuma günü sabah nemazına giderken Abdürrahman ibni Mülcem isminde bir harici tarafından kılıncla alnına vurularak şehid edildi. Kufede yani Necef denilen yerde medfundur. Buğday benizli, uzun gerdanlı, güler yüzlü, iri ve siyah gözlü, geniş göğüslü, iri yapılı idi. Sakalı sık idi. Muharebe zemanlarında uzatırdı ve omuzlarına kadar yayılırdı. Son zemanlarda saçı ve sakalı pamuk gibi beyaz olmuşdu. Evliyanın büyüğü, Vilayet yolunun reisidir. Her tarikatde herkese Vilayetin feyzleri ve marifetleri hazret-i Aliden gelmekdedir.
Kaynak: Dînî Terimler · Âlimler & Evliyâ · 1 dk okuma
Bölüm: Âlimler & Evliyâ