Barnabas

Isa aleyhisselama iman etdi. Eshabından oldu. Fekat oniki Havarisinden olup olmadığı belli değildir. Isa aleyhisselama inandığı ve çok sevdiği için, Havariler, ona (Barnabas) ismini verdiler. Fransızlar (Saint Barnabe) diyorlar. 11 Haziranda yortusunu yapıyorlar. Yunan felsefesine saplanmış olan Bolüs, buna yanaşdı. Yıkıcı fikrlerini aşılamak için, kendisi ile senelerce arkadaşlık yapdı. Avlıyamıyacağını anlayınca, düşmanlığını açığa vurdu. İkisinin tarafdarları çoğalarak Iseviler ikiye ayrıldı. Polcüler Avrupa krallarını elde edip kuvvetlendiler. Barnabacıların ise sayıları artdı. Bunlardan Antakya piskoposu Lucian, teslise inanmadığı için 312 de öldürüldü. Bunun talebesi, Libyalı Ariusa, İskenderiyye piskoposu Peter tarafından kilisede vazife verildi. Sonra aforoz edildi. Çünki, bu da, Barnabas gibi, Isa insandır. Ona tapılmaz diyordu. Büyük Kostantinin zevcesi Polcü, kız kardeşi Kostantinia ise Ariuscu olmuşdu. İskenderiyyenin yeni piskoposu Aleksander ile Ariusun düşmanlığı, Kostantinin milletini ikiye bölüyordu. İznik toplantısında Ariusun aforoz edilmesine ve Barnabas İncilinin yok edilmesine ve bu İncili okuyanların öldürülmelerine karar verildi. Ariuscular yok edilmeğe başlandı. Kostantin pişman olup, Ariusu İstanbula davet etdi ise de, gelirken öldürüldü. F.P. Sozzini 1562 de bir kitab yazarak teslisi red etdi. 1578 de Transilvanyada Kalusenberge gitdi. Buranın hükümdarı Ariuscu idi. Buranın piskoposu Francis David de [1510-1579] teslise karşı idi.

Barnabasın yazdığı İncil, miladın 325. ci senesine kadar İskenderiyye kiliselerinde okunuyordu. 383 senesinde Papa bu İncilden bir nüsha elde ederek hususi kütübhanesine koydu. Papa beşinci Sixtus, (1585-1590) arasındaki papalık zemanında, arkadaşı F.O. Marinoya bunu ibraniceden italyancaya terceme etdirdi. Prusya kralının müşaviri J.F. Gramer, bunu bulup 1713 de, Osmanlılarla yapdığı müharebeleri ile meşhur olan, kitab meraklısı prens Eugene hediyye etdi.

Prens 1149 [m. 1736] da öldükden iki sene sonra, kütübhanesi Viyana (Hofbibliyothek) kütübhanesine katıldı. Bu el yazma İncil, Viyana imperatorluk kütübhanesinde, hala durmakdadır. Aynı senelerde, Madridde bir italyanca nüsha daha bulundu ise de, kilise baskısı ile yok edildi. Viyanadaki İncil, 1325 [m. 1907] de Oxfordda, Ragg ve hanımı tarafından ingilizceye terceme edildi. Bu tercemenin birçok nüshaları da, ingilizler tarafından yok edildi. Bu nüshadan foto-ofset yolu ile, 1973 de Pakistanda ikibin nüsha basılmışdır. İkiyüzelli sahifedir. S.Ali Yusüf, P.O.

Box 2120, Karachi -18- den istiyenlere gönderilmekdedir.)