En-Nahiyetü An-Tanı Emirilmüminin Muaviye

Kitab dört kısmdır.

Birinci kısm, (En-nahiyetü an-tanı emirilmüminin Muaviye) olup, Hindistan alimlerinden Mevlana AbdülAziz Ferharevi yazmış, 1239 (m.1824) senesinde vefat etmişdir. Eshab-ı kiramın hepsini ve bu arada Hazret-i Muaviyeyi sevmemiz ve saymamız lazım geldiğini vesikalarla isbat etmekdedir.

İkinci kısm ise, (El-esalib-ül-bedia fi fadl-ıs-sahabeti ve ikna-iş-şia) kitabı olup, Sahabe-i kiramın üstünlüklerini bildirmekdedir.

Üçüncü kısm ise, (El-Hucec-ül-katiyye)dir. Büyük alim, Bağdadlı Abdüllah Süveydinin Necefde Şii alimleri ile yapdığı münazarayı ve Şiilerin haksız olduklarını isbat etdiğini bildirmekdedir. Neticede, Nadirşah Şii olmakdan vazgeçmiş, tevbe etmiş, bütün acemlerin Sünni olmalarını emretmişdir. Bu ise, Şiilerle Sünnilerin birleşmesi değil, Şiiliği bırakıp, tek Ehl-i sünnet yolunda, hak yolda birleşmekdir. Şimdi de, müslimanların tek hak yolda birleşmeleri, yani her memleketdeki müslimanların Ehl-i sünnet olmaları lazımdır. İtikadda birleşmeksizin, siyasi, iktisadi anlaşmalar, birleşmeler mümkin ve lazım ve faideli ise de, itikadda birlik olmadıkça müslimanların dinde birleşmeleri düşünülemez.

Son kısm, İmam-ı Rabbani hazretlerinin farisi (Redd-i Revafıd) kitabının arabiye tercümesi olup, Şiilere nasihat vermekdedir.

Seadet-i Ebediyyeden

• 1- Bir Üniversiteliye cevab, 2- İslamiyyet nedir, 3- Adalet, Akl, Iman, Kaza-kader, halal,haram, 4- Mucize, keramet, firaset, istidrac, sihr, 5- Ulim-i islamiyye, tefsir kitabları, hadis-i şerifler, 6- Resulullahın ana-baba ve dedeleri mümin idi, 7- Ruhların hazır olması, 8- Cinhakkında bilgi, 9- Tesavvuf, 10- Ölüme hazırlık, 11- Resulullahın üç dürlü vazifesi var idi, 12- Seyyid Abdülhakim-i Arvasi.