Mazher-i Can-ı Canan

Müslimanların gözbebeğidir. 1111 [m. 1699] de Hindistanda Ramezan-ı şerifin onbirinci Cuma günü tevellüd ve 1195 [m. 1781] de şehid edildi. Abdüllah-ı Dehlevi kabrinin yanındadır. Şahcihan camiinin civarında, Dergah camiindeki dört kabrden birincisidir. Yirmiiki yaşında iken, Seyyid Muhammed Nur-i Bedevani hazretlerinin varis-i ekmeli oldu. Seyyid Abdüllah-ı Dehlevinin üstadıdır. Yetişdirdiklerinden biri de kadi allame Muhammed Senaullah-ı Dehlevi hazretleridir. Abdüllah-ı Dehlevi hazretleri, (Makamat-ı Mazheriyye) kitabında diyor ki, Hadis alimi Şah Veliyyullah buyurdu ki, (Allahü teala, bize sahih keşfler ihsan eyledi. Bu zemanda, hiçbir yerde mirza Can-ı Cananın benzeri yokdur. Makamlarda ilerlemek istiyen onun hizmetine gelsin!) Hadis öğrenmek için kendisine gelenleri istifade etmek için, Mazher-i Can-ı Canan hazretlerine gönderirdi. Ona yazdığı mektublarda, (Allahü teala, faziletlerin tecelli yeri olan sizlere uzun zeman selamet versin ve bütün müslimanları bereketlerinize kavuşdursun!) derdi. (Makamat-ı Mazheriyye)de, Mazher-i Can-ı Canan “kuddise sirruh” buyuruyor ki, Evliyanın mezarlarını ziyaret edip, cemiyyet için feyz dilemelidir. Meşayıh-ı kiramın ruhlarına fatiha ve salevat sevabı göndererek, onları Allahü tealaya kavuşmak için vesile yapmalıdır. Zahir ve batın seadetlerine ancak onların güzel ahlakına sarılmak ile kavuşulur. Başlangıcda olan saliklerin, kalbleri tasfiye bulmadan, temizlenmeden önce, Evliyanın kabrlerinden feyz almaları güçdür. Bunun için Behaeddin-i Buhari “kaddesallahü sirrehülaziz”, (İslamın güzel ahlakına malik bir kimse ile olmak, Evliyanın kabrleri ile olmakdan daha iyidir) buyurdu. İkinci kısmda, dörtyüzkırküçüncü sahifedeki yazı böylece açıklanmış oluyor. Farisi (Kelimat-i tayyıbat) denilen kitabda 87 mektubu ve melfuzatı vardır.