Muhammed Masûm-i Ömeri

Ahmed Said hazretlerinin üç oğlu vardı. Birinci Muhammed Mazher, binikiyüzkırksekiz [1248] de tevellüd ve 1301 [m. 1884] de Medine-i münevverede vefat etdi. Babasının yanındadır. 1277 senesinde yazdığı (Makamat-ı saidiyye) kitabı farisi olup, babası Ahmed Saidin ve mürşidlerinin “kuddise sirruhüm” hallerini ve yüksek makamlarını bildirmekdedir. Kitab 1281 de Delhide basdırılmışdır. İmam-ı Rabbaniyi bildiren risalesi (Hak Sözün Vesikaları) kitabında basılmışdır. Mekkede seyyid Fehim Efendi ile sohbet eylemişdir.

İkinci oğlu mevlana Ebüsseadet Muhammed Ömer, binikiyüzkırkdört [1244] de tevellüd ve binikiyüzdoksansekiz 1298 [m. 1881] de Rampurda vefat etdi. Oğlu Ebülhayrın mürşidi idi. Ebülhayr, binüçyüzkırkbir [1341] de Delhide vefat etdi. Kabri, Abdüllah-i Dehlevi dergahında, dedesi Ebu Saidin yanındadır. Mermerden tabut şeklindeki dört kabr, mermerden pek sanatli dört dıvar içinde ve Dergahın ortasındadırlar. Ebülhayrın oğlu Ebül-Hasen Zeyd-i Faruki, 1324 [m. 1906] senesinde, Delhide Abdüllah-i Dehlevi dergahında tevellüd etdi. Bu dergahda vefat etdi. 1391 [m. 1971] Şaban ayında Delhiyi ziyaretimde, sohbeti ile iki defa şereflendim. 1376 [m. 1957] da basdırmış olduğu farisi (Menahic-üs-seyr) kitabını bu fakire hediyye etdi. Camiul-ezherde okuduğunu, Mısrda şeyh-ül-islam Mustafa Sabri efendi ile çok sohbet etdiğini de söyledi. 1394 [m. 1974] de, Kandiharda basdırdığı, farisi (Makamat-i ahyar) kitabında dedelerini uzun anlatmakdadır. Zeyd efendi, kitabında diyor ki, babam, Peygamberimizi rüyada görmüş. Çok üzüntülü imiş, sebebini sormuş. (Türkler benim halifemi bugün makamından ayırdılar. Bunun cezasını çok acı çekeceklerdir) buyurmuş.

Üçüncü oğlu Mevlana Abdürreşid, binikiyüzotuzyedi [1237] de Lucknowda tevellüd ve binikiyüzseksenyedi 1287 [m. 1870] de Mekke-i mükerremede vefat etdi. Bu da, oğlu Şah Muhammed Masum-i Ömerinin mürşidi idi. Muhammed Masum [1263] de Abdüllah-i Dehlevi hazretlerinin tekkesinde tevellüd etdi. 1274 [m. 1858] de İngilizler Delhide büyük fitne çıkardı. Sultan ikinci Behadır şahı, iki zevcesi ve iki oğlu ile Kalkuteye götürüp habs etdiler. Hindistanın her tarafında müslimanlar şehid edildi. Müslimanlar, Medine-i münevvereye hicret etdi. [1290] da Hindistana döndü. Otuzüç sene sonra akraba ve talebesinden altmış kişi ile [1323] de Medineye döndü. Burada İmam-ı Rabbani hazretlerinin (Mebde ve mead) kitabını arabiye terceme etdi ve çok kitab yazdı. Bunlardan (Ahsenül-kelam fi-isbat-i mevlid-i vel-kıyam) kitabı, Hindistanın Urdu dilinde olup, vehhabileri red ve rezil etmekdedir. Hindistanda basılmış ve arabiye terceme edilmişdir. (Es-sebeul-esrar fi medaric-il-ahyar) kitabı, tesavvufu çok açık anlatmakdadır. Urdu dilindedir. Oğlu Muhammed Abdülkadir Medeni tarafından [1329] da arabiye terceme edilmiş, 1331 [m. 1913] de İstanbulda basılmışdır. İkinci oğlu şeyh Ebülfeyz Muhammed Abdürrahmanın kitabın başına yazdığı takriz çok istifadelidir. Mütercim, önsözünde buyuruyor ki, (Şah Veliyyullah muhaddis Ahmed-i Dehlevi (Mukaddeme-tüs-seniyye fi isbat-i mezheb-is-sünniyye) kitabında, İmam-ı Rabbaniyi uzun övmekde ve müminler onu sever, münafıklar, şakiler ise kötüler demekdedir). Şah Muhammed Masum, 1341 [m. 1923] de Mekke-i mükerremede vefat etdi.

Ahmed Said-i Serhendi, babası ile birlikde Abdüllah-ı Dehlevi hazretlerinin sohbetinde bulunup, on yaşına varmadan tarikat-i Nakşibendiyyeye intisab etdi. Onbeş yaşına kadar bu sohbetde kemale geldi. Abdüllah-i Dehlevi hazretleri evlenmemiş idi. Bunu oğulluğa kabul buyurdu. Hilafet-i mutlaka ile şereflendirdi. Çok Veli yetişdirdi. Çok kitab yazdı. (El-hakk-ul-mübin fi-redd-i alelvehhabin) kitabı vehhabilere cevab vermekdedir. (Mektubat-i Ahmediyye)si çok kıymetlidir. (Tahkik-ul-hakkılmübin) kitabı 1386 senesinde Karaşide basılmış olup, (Mesail-i erbain)e cevab vermekdedir.