Süleyman bin Abdülvehhab
Ehl-i sünnet alimlerinden idi. Kardeşi Mehmedin kitablarına reddiyyeler yazdı.
Bunlardan (Savaik-ul-ilahiyye firredd-i alel-vehhabiyye) kitabında diyor ki, (İbnül-kayyım-ı Cevziyye (Şerh-ul-menazil) kitabında, Allahü teala bir kimseyi bir bakımdan sever, başka bir bakımdan sevmez diyor. Böylece bir kimsede iman ile küfr birlikde bulunur. Peygamberlere inanmazsa, imanının faidesi olmaz. Peygamberlere inanmış ise, çeşidli şirkleri onu imandan çıkarmaz, diyor. Vehhabilerin her biri, bir müslimanda başka başka küfr bulunduğunu söylüyor. Her birine göre, bir müslimana başka çeşid kafir diyenlerin kendilerinin de kafir olmaları lazım gelir. Vehhabiler, kendilerinin Hanbeli mezhebinde olduklarını söylüyorlar.
Hanbeli mezhebinin çok kıymetli (İkna) kitabında, Peygamberlerin ve Evliyanın mezarlarına iltica ve istigase etmenin mekruh olduğu yazılıdır. Küfr, şirk diyen hiç yokdur. Vehhabiler ise, mezarlardan istigase eden müşrik olur diyor. Kendi kendilerini yalanlıyorlar.) Süleyman hazretleri, ölünciye kadar onlarla mücadele etdi. Onları tasvib eden bir eser bırakmadı.
Kaynak: Dînî Terimler · Âlimler & Evliyâ · 1 dk okuma
Bölüm: Âlimler & Evliyâ