Tirmüzi
Muhammed bin Isa, hadis alimlerindendir. Buharanın cenubunda, Ceyhun nehri kenarında Tirmüz kasabasında 209 [m. 824] da tevellüd, 279 [m. 892] da Boğ şehrinde vefat etdi.
(Sahih-i Tirmizi) ve (Şemail-i şerife) kitabları çok kıymetlidir. (Şemail) kitabını Hüsameddin-i Nakşibendi 1248 [m. 1832] de türkceye çevirmiş, tekrar tekrar basılmışdır. (Sünen-i Tirmizi) adındaki sahihinin, Hindistanda, Diyobend şehrindeki (Dar-ül-ulum) müderrislerinden Muhammed Enver şah Keşmiri tarafından arabi şerhı yapılmış, (Mearif-üs-sünen) adı verilerek 1383 [m. 1963] senesinde, Muhammed Yusüf Benuri tarafından Pakistanda basılmışdır. Altı cilddir. Enver şah, burada İbni Teymiyyeyi mezheb imamları derecesine çıkararak, onun sapık fikrlerine de yer vermiş, hatta birinci cildde, ruhun madde olduğunu söyliyerek, imam-ı Gazalinin madde değildir demesini felsefeye kaymakla itham etmişdir.
Halbuki, çok övdüğü Şah Veliyyullah-ı Dehlevi, (İzale-tül-hafa) kitabının ikinci cildinde, Gazalinin fıkh alimi olduğunu, beşinci yüzyılın müceddidi olduğunu bildirmekde, onu çok övmekdedir. Yusüf-i Benuri, altıncı cildin yüzkırkdokuzuncu sahifesinde, (İbni Teymiyyenin, kendi mezheb imamı olan Ahmed bin Hanbelden ayrılarak, Davüd-i Zahiri mezhebini tutduğunu) ve (İbni Teymiyye, birçok üsul ve füru meselesinde Ehl-i sünnet alimlerinden ayrılmış, asrının alimleri ve sonra gelenler, onu red etmişlerdir) diyerek, (Mearif-üs-sünen) kitabının kıymet kazanmasını sağlamışdır.
Kaynak: Dînî Terimler · Âlimler & Evliyâ · 1 dk okuma
Bölüm: Âlimler & Evliyâ